Mijn vriend en ik deden zaterdag mee met de safaritocht ‘Op zoek naar de grote 5′ in Almeerderhout. We hadden dikke jassen en regenlaarzen aan want we dachten een barre wandeltocht te moeten maken. Daar aangekomen bleken we de safari in een voorverwarmde jeep af te leggen, die op de savanne van Afrika niet zou misstaan. Logisch vond ik, voor je het weet word je aangevallen door een agressieve eekhoorn die al je pinda’s afpakt.

Dat we niet in Afrika zaten werd snel duidelijk. In Afrika zijn namelijk dieren in de natuur. Drie uur later hadden we nog steeds geen hert, het beest waar de safari om draaide, gezien. Ik bleef naarstig door mijn verrekijker turen. Plots stond er daar eentje! Een hertje, zo ver weg dat het ook een weggelopen hazewindhond kon zijn.

Een half uur later was het weer feest. Nog een hert! Mijn buurman was laaiend enthousiast. Hij toverde zijn hele professionele uitrusting (telelens, verrekijker en filmcamera) uit de auto. ,,Ik zie er wel zeven”, riep hij. Deze man had een kennersoog, dacht ik, ik zag namelijk helemaal niets. Zijn vrouw was minder onder de indruk. ,,Weet je het zeker, schat?” ,,Oh nee, het zijn toch de bosjes”, erkende hij.

Gedesillusioneerd kwamen we terug. Zaterdag rijd ik wel naar Waterleidingduinen. Daar struikel je er bijna over.

Deze column verscheen eerder in de kranten van Holland Media Combinatie