Schrijven, interviewen, grappen maken, zingen, de moraalridder uithangen, heel erg van de wereld houden.
Sinds een paar maanden werk ik voor NRC. Ik heb bij ‘PDF’s van artikelen’ mijn favoriete verhalen geplaatst die ik voor die krant schreef. Vooral het interview met William Boeva zette mijzelf aan het denken.
En het artikel: Hoezo zijn vrouwen niet grappig?
Papa Mama
Op zaterdagochtend lees jij normaal de krant
Maar nu sta je voor de 10e keer
met wat dozen in de hand
Je dochter is opnieuw gestrand
Op de snelweg van het leven
En ze zegt: ik logeer maar even
Maar ze zit er nu al een maand of zeven
En elke dag hoor je haar gevloek
Mam, waar is mijn spijkerbroek
Help mijn ov-chipkaart is weer zoek
Papa mama
Over twintig jaar
Heb ik mijn zaakjes voor elkaar
Sta ik eindelijk voor jullie klaar
Dan schrob ik jullie oude lijf
Mam klaagt wat zijn mijn knieën stijf
Pap zegt: je bent nu ook al een oud wijf
En we spelen samen rummikub
Pap wint want hij zit op een club
Zijn handen leggen trillend drie maal vier
De kamer buldert van zijn plezier
Wees niet afhankelijk van je eigen man
Het is belangrijk dat je altijd zelf
je eigen broek ophouden kan
Maar ja, niet alles loopt volgens plan
de werkgelegenheid valt niet mee
En nu eten ze met zijn twee
Niet uit zijn maar jouw portemonnee
Heeft ze eindelijk het huis van haar verlangen
Moet je met haar in de Gamma door die gangen
Op zondagochtend in het huis behangen
Papa mama
Over twintig jaar
Heb ik mijn zaakjes voor elkaar
Sta ik eindelijk voor jullie klaar
Dan schrob ik jullie oude lijf
Mam klaagt wat zijn mijn knieën stijf
Pap zegt: je bent nu ook al een oud wijf
En we spelen samen rummikub
Pap wint want hij zit op een club
Zijn handen leggen trillend drie maal vier
De kamer buldert van zijn plezier
Soms denk je: wanneer wordt ze volwassen?
Is ze eindelijk tegen het leven opgewassen?
Kan ik gaan rumikubben of gaat klaverjassen
Maar misschien vraagt ze over een paar jaar
Kun je op mijn kinderen passen?
Papa mama
Over twintig jaar
Heb ik mijn zaakjes voor elkaar
Sta ik eindelijk voor jullie klaar
Dan schrob ik jullie oude lijf
Mam klaagt wat zijn mijn knieën stijf
Pap zegt: je bent nu ook al een oud wijf
En we spelen samen rummikub
Pap wint want hij zit op een club
Zijn handen leggen trillend drie maal vier
De kamer buldert van zijn plezier
Ik kijk omhoog en zie de hemel op een kier
En ik smeek laat ze nog even hier
De kleine Sammie had een droom
De jongen wilde op ballet
Hij oefende met veel vertoon
Plie, aplomb of pirouette
Zijn toewijding was religieus
Hij zweefde zo vaak van de grond
Zijn tenen strekten hij gracieus
Als rozenhagen in de zon
Zijn vader riep: wat ben jij mal
Ik gaf jou toch mijn eigen genen
Dan heb jij echte voetbalbenen
Sam won vannacht de gouden bal
Een doelpunt tegen Portugal
Vanuit plie met gespitste tenen
Sta je ook altijd veeeeeeuuuul te lang onder de warme douche? Ik voel me er altijd schuldig over. Koud douchen is de oplossing. Schijnt ook nog eens super gezond te zijn. Ik maakte er een vlog over voor Libelle TV
Anouk Kragtwijk (29) staat maandagavond 25 september in Floralis lisse op de planken met haar eerste cabaretvoorstelling ‘Madam Tofu’. Jasper Swank begeleidt haar op de piano bij haar eigen liedjes.
Die gaan over haar lievelingskoe, de liefde, haar ouders, Lisse en vooral over de aarde. Ze stelt zichzelf de vraag: wie is er eigenlijk verantwoordelijk voor alle ellende op deze planeet? En dat allemaal met een dosis humor. Althans, dat is de bedoeling.
Kaartjes voor ‘Madam Tofu’ zijn te koop op www.floralislisse.nl en bij Grimbergen Boeken op de Heereweg in Lisse. Show is in samenwerking met Harddraverij Lisse.
Anouk won begin juni de Persoonlijkheidsprijs op het Utrechts Cabaret Festival, vlogt nu voor Libelle TV en schreef als journalist artikelen en columns voor Haarlems Dagblad en Leidsch Dagblad.
Zij: ,,Ik ben nu bijna 29. We hebben een hypotheek, een baan. Ik ben eigenlijk wel toe aan een volgende stap.”
Hij: ,,Ik weet het niet, ik vind het nog wel gezellig met zijn tweetjes.”
Zij: ,,Met zijn drietjes is het nog gezelliger.”
Hij ,,Je geeft nogal wat vrijheid op.”
Zij: ,,Maar je krijgt er ook veel voor terug. Warmte, liefde.”
Hij: ,,Ja later ja. In het begin slapen ze heel veel.”
Zij: ,,Stel je gewoon voor. Zo’n klein wezentje in je armen.”
Hij: ,,We kunnen niet eens de planten in leven houden”
Zij: ,,Dit is wat anders.”
Hij: ,,O ja, wat weet je er dan van? Hoeveel slapen ze, eten ze, poepen ze? En stel dat je er zo eentje krijgt als van de buurvrouw. Die terroriseert de hele buurt.”
Zij: (Laat foto zien). ,,Kijk nou toch. Dit is toch schattig. Kijk hoe klein, maar perfect. Toe nou. Ik voel echt dat ik hier aan toe ben.”
Hij: ,,Zucht.”
Zij: ,,O en kijk die oren, die staan een beetje opzij.”
Hij: ,,Ja leuk ja.”
Zij: ,,Een beetje zoals jij ook hebt.”
Hij ,,Vind je dat ik flaporen heb?”
Zij: ,,Jouw oren staan je heel goed lieverd. Ze zijn heel authentiek gevormd.”
Hij: ,,Hij slaapt niet in onze kamer he? Ook niet als hij begint te huilen. Spreken we dat af?”
Zij: ,,Beloofd.”
Hij: ,,En hij gaat in het begin niet op de bank. Die is net nieuw, straks pist hij die onder.”
Zij ,,Oké. Ik ga op cursus. Ik wil wel dat hij zonder riem naar buiten kan. Anders is het zielig.”
Hij: ,,Vooruit.”
Zij: ,,Oooo lieverd. Fantastisch! Weet je wat het gekke is? Hij lijkt wel op jou. Niet alleen die oren, hij is net als jij een zwarte korthaar. Als je een hond zou zijn, zou je er zo uitzien.”
Er groeien hondjes aan de bomen in het Groenendaalse bos
Na wat weken rijpen,breken ze van de takken los
Dan gaan ze blaffend, stierend, piepend en met grote haast
Tussen de grote mooie huizen op zoek naar ’n nieuwe baas
Die geven koekjes en een bedje, aaien zacht over hun snuit
Ze gooien klossen en wat ballen, boenen neuzen van de ruit
Eens in de zoveel tijd loopt er een hondje terug
Dan zoekt hij naar zijn boom en kromt daar een ronde rug
Heel secuur mikt hij zijn kontje, hij moet de wortels raken
Zo kan moeder van de mesthoop weer nieuwe hondjes maken
Mijn vriend en ik deden zaterdag mee met de safaritocht ‘Op zoek naar de grote 5′ in Almeerderhout. We hadden dikke jassen en regenlaarzen aan want we dachten een barre wandeltocht te moeten maken. Daar aangekomen bleken we de safari in een voorverwarmde jeep af te leggen, die op de savanne van Afrika niet zou misstaan. Logisch vond ik, voor je het weet word je aangevallen door een agressieve eekhoorn die al je pinda’s afpakt.
Dat we niet in Afrika zaten werd snel duidelijk. In Afrika zijn namelijk dieren in de natuur. Drie uur later hadden we nog steeds geen hert, het beest waar de safari om draaide, gezien. Ik bleef naarstig door mijn verrekijker turen. Plots stond er daar eentje! Een hertje, zo ver weg dat het ook een weggelopen hazewindhond kon zijn.
Een half uur later was het weer feest. Nog een hert! Mijn buurman was laaiend enthousiast. Hij toverde zijn hele professionele uitrusting (telelens, verrekijker en filmcamera) uit de auto. ,,Ik zie er wel zeven”, riep hij. Deze man had een kennersoog, dacht ik, ik zag namelijk helemaal niets. Zijn vrouw was minder onder de indruk. ,,Weet je het zeker, schat?” ,,Oh nee, het zijn toch de bosjes”, erkende hij.
Gedesillusioneerd kwamen we terug. Zaterdag rijd ik wel naar Waterleidingduinen. Daar struikel je er bijna over.
Deze column verscheen eerder in de kranten van Holland Media Combinatie
Hoezee! Zaterdagavond meegedaan aan het Utrechts Cabaret Festival in het Schiller Theater in Utrecht en de Persoonlijkheidsprijs gewonnen. Heel mooie en bruikbare feedback gekregen (zit niet elke keer aan je haar mens!). Uit het juryrapport:
De 28-jarige Kragtwijk uit Lisse wordt geroemd om haar “mooie, country-achtige stem, haar volle overgave en humorvolle wijze waarop zij haar zorgen voor het milieu uiteenzet.”
Hella de Boer won (terecht) het festival. Leuk feitje: er deden twee vrouwen mee.
Volg mij op Facebook
Anouk Kragtwijk 