Site bijgewerkt

Sinds een paar maanden werk ik voor NRC. Ik heb bij ‘PDF’s van artikelen’ mijn favoriete verhalen geplaatst die ik voor die krant schreef. Vooral het interview met William Boeva zette mijzelf aan het denken.

william boeva

En het artikel: Hoezo zijn vrouwen niet grappig?

hoezo zijn vrouwen niet grappig

Liedje ‘Papa, mama’

Papa Mama

Op zaterdagochtend lees jij normaal de krant
Maar nu sta je voor de 10e keer
met wat dozen in de hand
Je dochter is opnieuw gestrand
Op de snelweg van het leven
En ze zegt: ik logeer maar even
Maar ze zit er nu al een maand of zeven
En elke dag hoor je haar gevloek
Mam, waar is mijn spijkerbroek
Help mijn ov-chipkaart is weer zoek

Papa mama
Over twintig jaar
Heb ik mijn zaakjes voor elkaar
Sta ik eindelijk voor jullie klaar
Dan schrob ik jullie oude lijf
Mam klaagt wat zijn mijn knieën stijf
Pap zegt: je bent nu ook al een oud wijf
En we spelen samen rummikub
Pap wint want hij zit op een club
Zijn handen leggen trillend drie maal vier
De kamer buldert van zijn plezier

Wees niet afhankelijk van je eigen man
Het is belangrijk dat je altijd zelf
je eigen broek ophouden kan
Maar ja, niet alles loopt volgens plan
de werkgelegenheid valt niet mee
En nu eten ze met zijn twee
Niet uit zijn maar jouw portemonnee
Heeft ze eindelijk het huis van haar verlangen
Moet je met haar in de Gamma door die gangen
Op zondagochtend in het huis behangen

Papa mama
Over twintig jaar
Heb ik mijn zaakjes voor elkaar
Sta ik eindelijk voor jullie klaar
Dan schrob ik jullie oude lijf
Mam klaagt wat zijn mijn knieën stijf
Pap zegt: je bent nu ook al een oud wijf
En we spelen samen rummikub
Pap wint want hij zit op een club
Zijn handen leggen trillend drie maal vier
De kamer buldert van zijn plezier

Soms denk je: wanneer wordt ze volwassen?
Is ze eindelijk tegen het leven opgewassen?
Kan ik gaan rumikubben of gaat klaverjassen
Maar misschien vraagt ze over een paar jaar
Kun je op mijn kinderen passen?

Papa mama
Over twintig jaar
Heb ik mijn zaakjes voor elkaar
Sta ik eindelijk voor jullie klaar
Dan schrob ik jullie oude lijf
Mam klaagt wat zijn mijn knieën stijf
Pap zegt: je bent nu ook al een oud wijf
En we spelen samen rummikub
Pap wint want hij zit op een club
Zijn handen leggen trillend drie maal vier
De kamer buldert van zijn plezier
Ik kijk omhoog en zie de hemel op een kier
En ik smeek laat ze nog even hier

Gouden bal

De kleine Sammie had een droom

De jongen wilde op ballet

Hij oefende met veel vertoon

Plie, aplomb of pirouette

Zijn toewijding was religieus

Hij zweefde zo vaak van de grond

Zijn tenen strekten hij gracieus

Als rozenhagen in de zon

 

Zijn vader riep: wat ben jij mal

Ik gaf jou toch mijn eigen genen

Dan heb jij echte voetbalbenen

 

Sam won vannacht de gouden bal

Een doelpunt tegen Portugal

Vanuit plie met gespitste tenen

Kaartverkoop van Start

Flyer_Anouk_INTERACTIEF2

Anouk Kragtwijk (29) staat maandagavond 25 september in Floralis lisse op de planken met haar eerste cabaretvoorstelling ‘Madam Tofu’. Jasper Swank begeleidt haar op de piano bij haar eigen liedjes.
Die gaan over haar lievelingskoe, de liefde, haar ouders, Lisse en vooral over de aarde. Ze stelt zichzelf de vraag: wie is er eigenlijk verantwoordelijk voor alle ellende op deze planeet? En dat allemaal met een dosis humor. Althans, dat is de bedoeling.

Kaartjes voor ‘Madam Tofu’ zijn te koop op www.floralislisse.nl en bij Grimbergen Boeken op de Heereweg in Lisse. Show is in samenwerking met Harddraverij Lisse.

Anouk won begin juni de Persoonlijkheidsprijs op het Utrechts Cabaret Festival, vlogt nu voor Libelle TV en schreef als journalist artikelen en columns voor Haarlems Dagblad en Leidsch Dagblad.

Gezinsuitbreiding

Zij: ,,Ik ben nu bijna 29. We hebben een hypotheek, een baan. Ik ben eigenlijk wel toe aan een volgende stap.”

Hij: ,,Ik weet het niet, ik vind het nog wel gezellig met zijn tweetjes.”

Zij: ,,Met zijn drietjes is het nog gezelliger.”

Hij ,,Je geeft nogal wat vrijheid op.”

Zij: ,,Maar je krijgt er ook veel voor terug. Warmte, liefde.”

Hij: ,,Ja later ja. In het begin slapen ze heel veel.”

Zij: ,,Stel je gewoon voor. Zo’n klein wezentje in je armen.”

Hij: ,,We kunnen niet eens de planten in leven houden”

Zij: ,,Dit is wat anders.”

Hij: ,,O ja, wat weet je er dan van? Hoeveel slapen ze, eten ze, poepen ze? En stel dat je er zo eentje krijgt als van de buurvrouw. Die terroriseert de hele buurt.”

Zij: (Laat foto zien). ,,Kijk nou toch. Dit is toch schattig. Kijk hoe klein, maar perfect. Toe nou. Ik voel echt dat ik hier aan toe ben.”

Hij: ,,Zucht.”

Zij: ,,O en kijk die oren, die staan een beetje opzij.”

Hij: ,,Ja leuk ja.”

Zij: ,,Een beetje zoals jij ook hebt.”

Hij ,,Vind je dat ik flaporen heb?”

Zij: ,,Jouw oren staan je heel goed lieverd. Ze zijn heel authentiek gevormd.”

Hij: ,,Hij slaapt niet in onze kamer he? Ook niet als hij begint te huilen. Spreken we dat af?”

Zij: ,,Beloofd.”

Hij: ,,En hij gaat in het begin niet op de bank. Die is net nieuw, straks pist hij die onder.”

Zij ,,Oké. Ik ga op cursus. Ik wil wel dat hij zonder riem naar buiten kan. Anders is het zielig.”

Hij: ,,Vooruit.”

Zij: ,,Oooo lieverd. Fantastisch! Weet je wat het gekke is? Hij lijkt wel op jou. Niet alleen die oren, hij is net als jij een zwarte korthaar. Als je een hond zou zijn, zou je er zo uitzien.”

fb_icon_325x325Volg mij op Facebook